Αθήνα 7 Απριλίου 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε ακρωτηριασμό ενός η και των δυο άκρων υποβάλλονται κάθε χρόνο περίπου πέντε χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα. Απ αυτούς το 80 - 85% ακρωτηριάζονται στα κάτω άκρα και το 15-20% στα άνω άκρα !

Η πλειοψηφία των ακρωτηριασμών οφείλεται σε διάφορες ασθένειες , (όπως ο σακχαρώδης διαβήτης 2.500 – 3500 ακρωτηριασμοί το χρόνο), σε τροχαία αλλά και σε εργατικά ατυχήματα.

Αυτό τονίστηκε κατά τη διάρκεια Μετεκπαιδευτικής Ημερίδας, που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης το Σάββατο στο Ανατολικό Αμφιθέατρο του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών « Γ. Γεννηματάς».

Το κόστος, σε απώλεια ανθρώπινου δυναμικού, όπως ανέφεραν οι Φυσίατροι, είναι σημαντικό καθώς η πλειοψηφία των ακρωτηριασμών γίνεται σε άτομα ηλικίας από 21 μέχρι 65 χρόνων.

Πολλοί από τους ακρωτηριασμούς θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, όπως στην περίπτωση του σακχαρώδη διαβήτη, ενώ άλλοι ( τροχαία και εργατικά ατυχήματα )θα μπορούσαν να προβλεφθούν με την λήψη μέτρων.

Εάν ωστόσο οι ακρωτηριασμοί κρίνονται αναγκαίοι για την προστασία της ζωής των πασχόντων, άλλο τόσο σημαντική είναι και η μετεγχειρητική τους διαχείριση για την καλύτερη ποιότητα του υπόλοιπου της ζωής τους.

Καταλυτικό ρόλο, κατά την απαραίτητη μετεγχειρητική περίοδο νοσηλείας των ακρωτηριασμένων, παίζουν οι φυσίατροι που καλούνται με την επιστημονική τους γνώση να οργανώσουν « την εκπαίδευση των πασχοντων» για το νέο τρόπο ζωής τους.

«Βασικοί μετεγχειρητικοί στόχοι μετά από κάθε ακρωτηριασμό , όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η φυσίατρος κ Αικατερίνη Κοτρώνη είναι :

Η Πρώιμη κινητοποίηση του ακρωτηριασμένου με την εφαρμογή προσωρινής πρόθεσης (τεχνικού μέλους).

Η πρόληψη των επιπλοκών από τον κλινοστατισμό και την ακινησία.

Η αντιμετώπιση του πόνου.

Η εκπαίδευση του ατόμου ώστε να καταστεί ανεξάρτητο παρά τον ακρωτηριασμό.

Η εκπαίδευση στην σωστή φροντίδα του κολοβώματος και η προετοιμασία του κολοβώματος να δεχτεί το πρόσθετο μέλος.

Όπως είναι φυσικό κάθε ασθενής μετά τον ακρωτηριασμό νιώθει απογοήτευση, άγχος, μη αναγνώριση του σωματικού ειδώλου και κατάθλιψη.

Η ψυχολογική αυτή κατάσταση προκύπτει από τα αμείλικτα ερωτήματα, στα οποία καλείται να δώσει απαντήσεις ο γιατρός.

Ø Πως θα κινείται στο μέλλον.

Ø Πως θα επηρεαστεί η σεξουαλική του ζωή.

Ø Θα μπορεί να ανταποκριθεί στον κοινωνικό, οικογενειακό και επαγγελματικό του ρόλο.

Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων αυτών είναι βασική προκειμένου ο ασθενής να μπορέσει να συμφιλιωθεί αρχικά με τη νέα σωματική του κατάσταση και στη συνέχεια να διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη φροντίδα του ακρωτηριασμένου μέλους του.

Στη φάση αυτή η βοήθεια του φυσίατρου είναι καθοριστική και μπορεί να συμβάλλει στη διατήρηση ενός καλού επιπέδου ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Η εκπαίδευση του ασθενούς, όπως τονίστηκε στην Ημερίδα, αφορά σε:

Ø Απλές καθημερινές δραστηριότητες.

Ø Μετακινήσεις, μεταφορές, έγερση από το δάπεδο.

Ø Κατάλληλες θέσεις στο κρεβάτι.

Ø Χρήση βοηθημάτων μετακίνησης- βάδισης.

Ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν άμεσα, οι μισοί τουλάχιστον από όσους υποβάλλονται σε ακρωτηριασμούς, είναι οι αφόρητοι πόνοι και ο τρόπος ανακούφιση τους.

Ο μετεγχειρητικός πόνος μετά από κάθε ακρωτηριασμό αντιμετωπίζεται με ναρκωτικά αναλγητικά, ειδική αντλία χορήγησης φαρμάκου που χειρίζεται ο ασθενής και επισκληρίδια.

ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΑΤΡΟΥ

«Η σκληρή αυτή πραγματικότητα ομολογεί ότι είναι απαραίτητη η παρουσία Φυσιατρου ως συνεργάτη και συμβούλου σε όλα τα Νοσηλευτικά Ιδρύματα όπου αντιμετωπίζονται ασθενείς που αναπόφευκτα καταλήγουν σε ακρωτηριασμό» τόνισε η καθηγήτρια κ Ξανθή Μιχαηλ, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης.

Η κ Μιχαήλ συμπλήρωσε πως «στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η αντιμετώπιση των ασθενών που πρόκειται να ακρωτηριασθούν γίνεται από διεπιστημονική ομάδα ειδικών. Οι ασθενείς άμεσα μετεγχειρητικά διακομίζονται σε Ειδικά Κέντρα Αποκατάστασης ( Limb fitting Center), όπου όλοι οι εμπλεκόμενοι επιστήμονες είναι εξειδικευμένοι στις σύγχρονες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις των ακρωτηριασμών και των προθέσεων».

Επίσης τόνισε πως στις χώρες αυτές υπάρχουν ειδικές υψηλού επιστημονικού επιπέδου σχολές για την εκπαίδευση των ειδικών που κατασκευάζουν και εφαρμόζουν τις προσθέσεις (τεχνητά μέλη) και που ονομάζονται Προσθετιστές.

Στην Ημερίδα αναφέρθηκε ακόμη πως είναι λυπηρό ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα καμία αμιγώς εξειδικευμένη νοσηλευτική μονάδα που να καλύπτει διεπιστημονικά από την πρόληψη μέχρι και την αποκατάσταση των ακρωτηριασμένων. (συμπεριλαμβανομένων των ειδικών χειρουργικών τεχνικών και των συγχρόνων προσθέσεων που επιλέγονται εξατομικευμένα από τον χειρουργό σε συνεργασία με τον Φυσιατρο και τον Προσθετικό τεχνικό συνεκτιμώντας τις δυνατότητες και τους εφικτούς λειτουργικούς στόχους) .

Είναι παγκόσμια παραδεκτό ότι η σωστή επιλογή, κατασκευή και εφαρμογή των συγχρόνων προσθέσεων σε συνδυασμό με ένα εντατικό πρόγραμμα κινητικής και λειτουργικής επανεκπαίδευσης του ακρωτηριασμένου ασθενούς, θα βοηθήσουν ώστε η πρόθεση και το κολόβωμα να λειτουργήσουν σαν ένα ενιαίο δίπολο που θα δώσει έτσι την ευκαιρία στους ακρωτηριασμένους- ιδίως των κάτω άκρων-να βαδίζουν και να μην γίνεται αντιληπτό ότι φέρουν πρόσθεση.

Το καλλίτερο παράδειγμα άρτιας προσθετικής εφαρμογής σε ακρωτηριασμένους και αρίστης λειτουργικής αποκατάστασης και

Κοινωνικής Επανένταξης είναι οι αθλητές δρόμου στους Παρολυμπιακους αγώνες!

ΒΑΣΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΥ Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ

Όπως τονίστηκε με έμφαση στην Ημερίδα η βασική αιτία ακρωτηριασμού σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και στη χώρα μας είναι ο σακχαρώδης διαβήτης.

Η πιο σοβαρή επιπλοκή της ασθένειας είναι το «πόδι του διαβητικού», στο οποίο συνήθως δημιουργείται φλεγμονή από την είσοδο μικροβίων, η οποία μπορεί να εξελιχθεί προς το χειρότερο με κατάληξη τον ακρωτηριασμό του σκέλους.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 70% των ακρωτηριασμών των κάτω άκρων γίνονται σε διαβητικούς ασθενείς.

Δεδομένα από τις ΗΠΑ τεκμηριώνουν σαν συνολικό κόστος για την ίαση έλκους τα 10 -14.000 δολάρια και για ακρωτηριασμό κάτω από το γόνατο τα 60.000 δολάρια, με απροσδιόριστο τον ακριβή υπολογισμό άλλων παραγόντων (απώλεια εργασίας, εισοδήματος, ψυχολογική επιβάρυνση, οικογενειακά προβλήματα κλπ.).

Επιπρόσθετα θα έπρεπε να υπολογίζονται και τα επιπλέον έμμεσα κόστη λόγω απώλειας ποιότητας ζωής. Στις Η.Π.Α το ολικό κόστος του διαβητικού ποδιού έχει υπολογισθεί σε 4,000,000,000 κάθε χρόνο.

Τέλος πολλές σημαντικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι οι ακρωτηριασμοί μπορούν να μειωθούν κατά 50% αν ακολουθηθούν σωστές στρατηγικές.

Labels: ακρωτηριασμός, διαβήτης, φυσίατρος

Exubera:Η εισπνεόμενη ινσουλίνη και στην Ελλάδα

Από την ερχόμενη Δευτέρα κυκλοφορεί και στην Ελλάδα η εισπνεόμενη ινσουλίνη.Η ινσουλίνη θα χορηγείται με ειδική συσκευή εισπνοώνσε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που δεν ελέγχονται επαρκώς, καθώς και σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, δρώντας συμπληρωματικά με τη μακρά ή ενδιάμεση δράση της υποδόριας ινσουλίνης.

Οι διαβητικοί θα πληρώνουν σε πρώτη φάση 117 ευρώ για τη συσκευή χορήγησης-που πρέπει να αντικαθίσταται κάθε δύο χρόνια-και τα αναλώσιμά της, όμως οι διοικήσεις των μεγάλων Ταμείων, ωστόσο, εξετάζουν το ενδεχόμενο να καλύψουν και το κόστος της συσκευής, εκτός από τα μπλίστερ ινσουλίνης που τροφοδοτούν τη συσκευή και θα καλύπτονται από τα ταμεία.

Σημειώνεται ότι όσοι διαβητικοί είναι κάτω των 18 ετών, οι έγκυες, οι διαβητικοί καπνιστές ή όσοι έχουν χρόνια αναπνευστικά προβλήματα δεν θα πρέπει να λαμβάνουν την εισπνεόμενη ινσουλίνη.
Για το θέμα μίλησε ο διευθυντής του Διαβητολογικού Κέντρου του Τζανείου Ανδρέας Μελιδώνης, με αφορμή τη διεξαγωγή των ‘Ημερίδων Μεταβολισμού’, οι οποίες πραγματοποιούνται 6-8 Ιουνίου στο ‘Ευγενίδειο’ Ίδρυμα. Στο πλαίσιο του Συνεδρίου θα αναλυθούν όλα τα δεδομένα για την εισπνεόμενη ινσουλίνη.

Μεταξύ άλλων ο κ. Μελιδώνης, μιλώντας για την μεγάλη αύξηση των πασχόντων από διαβήτη τύπου 2, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ενώ παλαιότερες έρευνες στον αγροτικό πληθυσμό της χώρας μας είχαν δείξει ότι το ποσοστό ήταν 1,5%, πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το ποσοστό φτάνει το 9% και είναι πλέον παρόμοιο με αυτό των αστικών κέντρων. Παράλληλα, εμφανίζονται περιστατικά διαβήτη τύπου 2 ακόμη και σε παιδιά 4 ετών, ενώ παλαιότερα αυτός ο τύπος διαβήτη δεν εμφανιζόταν σε παιδιά και εφήβους .

Για τα θέματα του Συνεδρίου μίλησαν επίσης η Στ. Ηρακλειανού, αναπλ. διευθύντρια Διαβητολογικού Κέντρου Γ΄Παθολογικής Κλινικής του Τζανείου και η Ελ. Μπιλιανού, αναπλ. διευθύντρια Καρδιολογικής Κλινικής και υπεύθυνη του λιπιδολογικού ιατρείου του Τζανείου.

Στη χώρα μας τονίστηκε ότι πάνω από το 25% των εφήβων είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ενώ το 40% από αυτά τα παιδιά πάσχουν από μεταβολικό σύνδρομο. Το σύνδρομο αυτό σχετίζεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου και εμφράγματος. Επίσης έρευνα που παρουσίασαν οι ομιλήτριες έδειξε ότι το 1/3 των μαθητών τρώει σε fast-food πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα.

Σύγκριση της ειδικής συσκευής εισπνοών ινσουλίνης με μία θήκη γυαλιών για να καταλάβουμε το μέγεθός της.

Απαντήσεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) για την εισπνεόμενη ινσουλίνη:

Τι είναι η εισπνεόμενη ινσουλίνη;

Είναι σκόνη για εισπνοή ινσουλίνης ταχείας δράσης. Η δραστική ουσία του σκευάσματος είναι η ανθρώπινη ινσουλίνη σε περιεκτικότητα του 1 mg ή των 3 mg.

Σε ποιες περιπτώσεις χορηγείται;

Χορηγείται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών µε διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι δεν ελέγχονται επαρκώς µε αντιδιαβητικά δισκία. Μπορεί, επίσης, να χορηγηθεί για τη θεραπεία ορισμένων ενηλίκων ασθενών µε διαβήτη τύπου 1, οι οποίοι ενδέχεται να ωφεληθούν από την αντικατάσταση της υποδόριας ινσουλίνης ταχείας δράσης µε την εισπνεόμενη ινσουλίνη. Το φάρμακο χορηγείται µόνο µε ιατρική συνταγή.

Πώς χρησιμοποιείται;

Χορηγείται µόνο µε την ειδική συσκευή εισπνοών ινσουλίνης. Η ινσουλίνη βρίσκεται υπό τη μορφή σκόνης σε ειδική συσκευασία (blister). Για τη λήψη μίας δόσης, ο ασθενής τοποθετεί το blister στη συσκευή εισπνοής και το εισπνέει από το στόμα στους πνεύμονες. Πριν από την έναρξη της αγωγής, πρέπει να επικοινωνήσει µε γιατρό ή νοσοκόμα, για να του εξηγήσουν τη σωστή χρήση της συσκευής εισπνοών. Με τον τρόπο αυτό, θα μειώσει τους πιθανούς κινδύνους και θα επωφεληθεί στο έπακρο από την αγωγή. Χορηγείται δέκα λεπτά πριν από κάθε γεύμα.

Πώς δρα;

Ο διαβήτης είναι μία νόσος στην οποία το σώμα δεν παράγει επαρκή ινσουλίνη ώστε να ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Η εισπνεόμενη ινσουλίνη είναι σκεύασμα ανάλογο της ινσουλίνης, όμοιο µε την ινσουλίνη που παράγεται στο πάγκρεας.

Παράγεται µε μία μέθοδο η οποία είναι γνωστή ως ‘τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA’.

Σύμφωνα με αυτή, η ινσουλίνη παράγεται από ένα βακτήριο που έχει λάβει γονίδιο (DNA), το οποίο του επιτρέπει να παράγει ινσουλίνη. Όταν εισπνέεται, μέρος της ινσουλίνης απορροφάται από το αίμα (το υπόλοιπο καταλύεται στους πνεύμονες). Όταν φτάσει στο αίμα, η ινσουλίνη διευκολύνει τη μεταφορά γλυκόζης στα κύτταρα και συμβάλλει στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται μείωση των συμπτωμάτων και των επιπλοκών του διαβήτη.

Ποιοι κίνδυνοι συνδέονται µε τη χορήγησή της;

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες της εισπνεόμενης ινσουλίνης είναι υπογλυκαιμία (χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα) και βήχας. Εάν κάποιος ασθενής καπνίζει, η ποσότητα ινσουλίνης που απορροφάται από τους πνεύμονες αυξάνεται σημαντικά και αυτό ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Οι ασθενείς δεν πρέπει να καπνίζουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ενώ οι καπνιστές πρέπει να έχουν διακόψει το κάπνισμα τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την έναρξη της θεραπείας. Εάν κάποιος ασθενής ξεκινήσει ή ξαναρχίσει το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει αμέσως να αρχίσει εναλλακτική αντιδιαβητική αγωγή.

Κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών, παρατηρήθηκε ότι η εισπνεόμενη ινσουλίνη είχε μικρή αρνητική επίδραση στη λειτουργία των πνευμόνων, η οποία ενδέχεται να πάψει όταν διακοπεί η αγωγή. Δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς µε κακή ή ασταθή πνευμονική λειτουργία, όπως άσθμα, εμφύσημα ή χρόνια βρογχίτιδα, καθώς και σε ασθενείς οι οποίοι ενδέχεται να είναι υπερευαίσθητοι (αλλεργικοί) στην ανθρώπινη ινσουλίνη ή σε οποιοδήποτε από τα άλλα συστατικά του.

Πηγές: Άρθρο της κ.Σοφίας Νέτα από το www.iatronet.gr , www.mayoclinic.com , www.emea.europa.eu

Labels: exubera, διαβήτης, εισπνεόμενη ινσουλίνη

Με δύο δελτία τύπου,στις 22 και 24 Μαΐου,ο ΕΟΦ ενημερώνει για το AVANDIA(rosiglitazone).Βίντεο-Ανάλυση του Δρ.Νίσσεν(Dr.Nissen) για τους κινδύνους του AVANDIA(στα Αγγλικά)

Για ακόμη μια φορά ,ένα ευρέως διαδεδομένο φάρμακο για το διαβήτη, βρίσκεται στο στόχαστρο. Πραγματικότητα ή πόλεμος συμφερόντων; Ο χρόνος θα δείξει.

Παρακάτω θα βρείτε ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο ,όπου ο Δρ.Νίσσεν,ένας από τους ιατρούς που πήραν μέρος στις κλινικές μελέτες για το AVANDIA και έκαναν τη δημοσίευση στο nejm, εξηγεί τους κινδύνους αλλά δίνει και οδηγίες σε όσους ήδη παίρνουν το συγκεκριμένο φάρμακο.

Επίσης θα βρείτε τα δύο πολύ σημαντικά δελτία τύπου του ΕΟΦ για το AVANDIA.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ,22-5-2007
Νεώτερα στοιχεία ασφάλειας για το AVANDIA (rosiglitazone)

Το φάρμακο AVANDIA χορηγείται από το στόμα για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2. Είναι εγκεκριμένο σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Κεντρική Διαδικασία.

Ο ΕΟΦ ενημερώθηκε για τα νεώτερα στοιχεία ασφάλειας που αφορούν στον

πιθανώς σημαντικά αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής και θανάτου που οφείλεται σε καρδιακά αίτια

και τα οποία προέκυψαν από μετα-ανάλυση κλινικών μελετών και δημοσιεύθηκαν σήμερα στο «The New England Journal of Medicine».

Ο καρδιοαγγειακός κίνδυνος από την χρήση του AVANDIA θα συζητηθεί σήμερα στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων και ο ΕΟΦ θα ενημερώσει άμεσα, τόσο τον ιατρικό κόσμο όσο και τους ασθενείς, με ό,τι νεώτερο προκύψει. Επισημαίνεται πάντως ότι σχετική αξιολόγηση στο πρόσφατο παρελθόν δεν εντόπισε ανησυχητικά δεδομένα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 24-5-2007

Δήλωση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMEA) σχετικά με πρόσφατη δημοσίευση για την καρδιακή ασφάλεια της rosiglitazone (Avandia, Avandamet, Avaglim) Ο ΕΟΦ σε συνέχεια της προηγούμενης ενημέρωσης που πραγματοποιήθηκε για το θέμα, ενημερώνει για την ακόλουθη δήλωση του ΕΜΕΑ. Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό New England Journal of Medicine (NEJM) έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον σχετικά με μια μικρή αύξηση του κινδύνου για έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιαγγειακού θανάτου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν rosiglitazone. Το άρθρο, βασισμένο στην ανάλυση δεδομένων που προήλθαν από 42 κλινικές μελέτες, έδειξε μια μικρή αύξηση του κινδύνου για έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιαγγειακό θάνατο μεταξύ των 15.500 ασθενών που ελάμβαναν rosiglitazone. Ωστόσο, οι θάνατοι γενικής αιτιολογίας δεν ήταν σημαντικά αυξημένοι.
Τα φάρμακα που περιέχουν ως δραστικό συστατικό rosiglitazone, έχουν εγκριθεί με Κεντρική Διαδικασία.
Όταν η rosiglitazone έλαβε για πρώτη φορά άδεια κυκλοφορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2000, υπήρχε αντένδειξη σε ασθενείς με ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας. Έκτοτε, η Επιτροπή Φαρμακευτικών Προϊόντων για Ανθρώπινη Χρήση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (CHMP / ΕΜΕΑ) έχει θέσει την rosiglitazone υπό καθεστώς αυξημένης παρακολούθησης σχετικά με τις καρδιαγγειακές επιδράσεις (καρδιακή ανεπάρκεια και άλλες καρδιακές διαταραχές συμπεριλαμβανομένου και του εμφράγματος του μυοκαρδίου). Η πλειοψηφία των μελετών που συμπεριλήφθηκαν στο άρθρο του NEJM έχουν ήδη αξιολογηθεί από την CHMP. Στην ΕΕ, οι συνταγογραφικές πληροφορίες επικαιροποιήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2006 με τα στοιχεία που αφορούν τον κίνδυνο καρδιακών ισχαιμικών επιδράσεων.

Μερικές από τις μελέτες του άρθρου στο NEJM περιελάμβαναν ασθενείς οι οποίοι δεν ελάμβαναν αγωγή σύμφωνα με την εγκεκριμένη ένδειξη στην ΕΕ. Υπενθυμίζεται στους συνταγογραφούντες ιατρούς πως θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους περιορισμούς χορήγησης σε ασθενείς με καρδιακή νόσο όπως αυτοί αναφέρονται στις συνταγογραφικές πληροφορίες.

Στους ασθενείς συνιστάται να μην διακόψουν την αγωγή με rosiglitazone και να συμβουλευθούν το θεράποντα ιατρό τους κατά την επόμενη τακτική τους επίσκεψη.


Σημειώσεις:

1.Το άρθρο ‘Effect of Rosiglitazone on the Risk of Myocardial Infarction and Death from Cardiovascular Causes’ (10.1056/NEJMoa072761) δημοσιεύτηκε στο website του NEJM (www.nejm.org) στις 21 Μαΐου 2007.
2.Rosiglitasone περιέχουν τα ακόλουθα προϊόντα: Avandia® (rosiglitazone maleate) Tablets, Avandamet® (rosiglitazone maleate & metformin hydrochloride) Tablets, και Avaglim® (rosiglitazone maleate & glimepiride) Tablets, που είναι κεντρικώς εγκεκριμένα από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων-ΕΜΕΑ και ενδείκνυνται στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα αντιδιαβητικά από του στόματος. Το Avandia εγκρίθηκε στην ΕΕ για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 2000, το Avandamet τον Οκτώβριο του 2003, και το Avaglim τον Ιούνιο του 2006.
3.Οι Ευρωπαϊκές Δημόσιες Εκθέσεις Αξιολόγησης (EPARs) συμπεριλαμβανομένων και των επικαιροποιημένων συνταγογραφικών πληροφοριών είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα του ΕΜΕΑ ως εξής:
Avandia: http://www.emea.europa.eu/humandocs/Humans/EPAR/avandia/avandia.htm
Avandamet:
http://www.emea.europa.eu/humandocs/Humans/EPAR/avandamet/avandamet.htm
Avaglim: http://www.emea.europa.eu/humandocs/Humans/EPAR/avaglim/avaglim.htm
4.Το παρόν δελτίο τύπου και οι σχετικές πληροφορίες για τον ΕΜΕΑ βρίσκονται στην ακόλουθη διεύθυνση: http://www.emea.europa.eu

Πηγή: www.eof.gr , www.emea.europa.eu, www.wsj.com

Labels: AVANDIA, Dr.Nissen, Heart risks, rosiglitazone, διαβήτης, ΕΟΦ, καρδιακή προσβολή